Einstein en het PGB

Einstein en het PGB

Einstein was een genie. Daar zijn we het allemaal over eens. Hij heeft de Relativiteitstheorie uitgevonden en daarnaast een groot aantal andere verstandige uitspraken gedaan. Degene die me tegenwoordig het meest raakt is de volgende:

Vrij vertaald:

Iedereen is een genie. Maar als je een vis beoordeelt naar zijn mogelijkheden om in bomen te klimmen, zal hij zijn hele leven geloven dat ie stom is.

Wat Einstein hier volgens mij mee bedoelt, is dat niet iedereen hetzelfde kan bereiken. Ieder individu heeft zijn of haar eigen kwaliteiten en mogelijkheden. De een heeft bijvoorbeeld een geweldig zangtalent, terwijl een ander heel goed kan hardlopen. Weer een ander heeft zijn of haar talent gevonden als verpleegkundige in een ziekenhuis. Wélk talent iemand heeft, is echter slechts een van de aspecten die hier een rol spelen. Een ander aspect is hóe goed het betreffende talent is. Sommige zangers zijn beter dan andere, niet iedereen kan hard genoeg lopen om mee te kunnen doen aan de Olympische Spelen (en zelfs daar kan er slechts 1 de gouden plak winnen).

Een derde aspect, en minstens zo belangrijk, is de waardering van de maatschappij voor de betreffende talenten. Een goede zanger wordt vaak beter betaald dan een goede verpleegkundige. En dan is het ook nog zo dat er op de wereld ook nog verschillende maatschappijen zijn met verschillende waarderingen voor hetzelfde talent. In Rusland staat een goede verpleegkundige in hoger aanzien dan hier in Nederland. En een (misschien) laatste aspect is in hoeverre iemand met alle andere omstandigheden in staat is om zijn of haar talent te gelde te maken. Kijk naar Ben Saunders, in hoeverre had hij met zijn uiterlijk zijn zangtalent kunnen benutten als er geen “Voice of Holland” was geweest?

Alles goed en wel, maar wat heeft dit alles te maken met het PGB?
Nou, alles dus. Want niet iedereen heeft de mogelijkheden om miljonair te worden. Hoe goed die ook zijn best doet. En onvoldoende talent is dan nog de minst belangrijke. Natuurlijk hoeft niet iedereen miljonair te worden, maar voor een aantal mensen ligt de lat van een redelijke levensstandaard al veel te hoog.

Kijk naar iemand met MS. Dat is een ziekte waarvan op een gegeven moment plotseling kan worden vastgesteld dat je die hebt. Of je die wel of niet krijgt, kun je zelf helemaal niets aan doen. Nou, bij zo’n diagnose valt je toekomstbeeld opeens in duigen. Je lichaam doet het niet meer helemaal zoals je zou willen. Maar de grootste belemmering is wellicht nog wel het gebrek aan energie. Je kunt dan nog zoveel talent hebben, als je dat maar een uurtje per dag kunt inzetten, levert dat niet zo veel op.

Kortom, iedereen heeft zo zijn eigen (on)mogelijkheden om in zijn of haar eigen levensonderhoud te voorzien. En het PGB (zie ook de site van Per Saldo) is destijds dus in het leven geroepen om mensen met een beperking in staat te stellen de regie in eigen hand te houden. Ofwel, het PGB voorkomt dat die mensen dan denken dat ze in bomen moeten kunnen klimmen.

Bij het zoeken naar een plaatje bij de quote van Einstein vond ik een foto van een “Giant Mudskipper”. Ziet er raar uit, een vis die in een boom klimt. Toch schijnt het voor te komen. Het is een vrij zeldzame soort vis die daadwerkelijk in staat is om uit het water te komen en een boom te beklimmen.
Eerst dacht ik: “Bah, daar gaat mijn stelling!”. Maar later dacht ik dat dit juist een geweldig voorbeeld is hoe tegenwoordig de discussie gevoerd wordt. Zodra er namelijk een tegenvoorbeeld gevonden wordt (zoals deze vis), wordt de hele stelling verworpen. Ik hoop dat het met deze stelling duidelijk is dat dat niet altijd op gaat. Ook al is er 1 boomklimmende vissoort, voor de overige miljoenen vissoorten blijft het klimmen in bomen onmogelijk!

Dus ook al zijn er voorbeelden van mensen die het ondanks hun handicap prima voor elkaar hebben, voor de meerderheid geldt dat nog steeds niet!

3 gedachten over “Einstein en het PGB

  1. Goed stuk. En ik geloof dat met de juiste begeleiding en ondersteuning veel mensen misschien geen boomleren klimmen, maar wel goed kunnen leren zwemmen. Ook degenen met een handicap.

  2. Nice blog.

    Zelf heb ik een dochter met een verstandelijke handicap. Ze heeft een ieniemieniestukje PGB omdat ze nog zo jong is (4) dat ouders sowieso geacht worden continu bij een kind te blijven en het geen seconde alleen te laten. Gelukkig kan ze heel veel gewoon wel, mankeert ze lichamelijk in principe niks, en zit ze dagelijks naar volle tevredenheid op een kinderdagcentrum, vergelijkbaar dus eigenlijk met gewoon dagelijks naar school gaan. Wij zullen het met haar dus ook wel redden als ze haar PGB kwijt raakt, wat ongetwijfeld zal gebeuren want ze valt gelukkig niet in de groep die anders in een instelling terecht zou komen.
    Toch is het ontzettend jammer dat je als ouders, of zoals in jouw voorbeeld als volwassenen, de regie kwijtraakt over je eigen zorg. Ik en mensen met kinderen die veel meer dan wij afhankelijk zijn van dit soort hulp. Mensen die contracten hebben afgesloten met personen die hen goed kunnen helpen en helemaal op de situatie zijn ingespeeld. Jammer dat dat minder vanzelfsprekend wordt. Vooral omdat de nieuwe regeling ook nog eens meer kost. Dus minder blije mensen, voor meer geld. Blijkbaar hoort dat bij de hedendaagse beschaving: haal het geld weg bij de zwakken, en geef het aan de mensen die het hardst consumeren. Dat schijnt goed te zijn voor de economie. Dat klopt vast. Maar of het ook goed is voor de samenleving. Is er niet meer dan een economie?

  3. En daar wringt wat dit kabinet betreft nu net de schoen: ze kunnen alle mensen met een handicap niet over 1 kam scheren terwijl ze dat wel willen (en eigenlijk ook gewoon doen).

    Ik ben 28, grotendeels bedlegerig en toch hoop ik ooit nog eens zelf in mijn levensonderhoud te kunnen voorzien. De kans hierop is kleiner dan 1% maar ik pak die kans. Maar het kabinet doet het overkomen alsof ik een lui mens ben.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Get Adobe Flash player