Archief van
Tag: geluk

PGB duur?

PGB duur?

Het blijkt toch lastiger dan ik dacht: uitleggen waarom het PGB goedkoper is dan ZIN (Zorg in Natura). Vandaar dat ik dat hier een keer duidelijk probeer uit te leggen zodat ik in het vervolg iets heb om naar te verwijzen.

Het belangrijkste verschil in prijs zit in de volgende aspecten:

  1. Administratie
    Iedere PGB-houder moet zelf de administratie voeren om zijn of haar PGB te kunnen behouden. Met deze administratie verantwoordt de PGB-houder ieder uur van ingekochte zorg. De persoon die de PGB-zorg levert, moet vervolgens alle uitbetaalde uren opgeven als inkomen bij de belasting, ook allemaal ‘eigen verantwoordelijkheid’. Een ZIN-leverende zorginstelling heeft hier vaak aparte medewerkers voor in dienst die deze administratie niet voor niets doen.
  2. Management of planning
    De PGB-houder regelt zelf wie wanneer zorg komt leveren. Daar worden directe en persoonlijke afspraken over gemaakt met de zorg-leverende. Bij de ZIN instellingen zijn hier vaak duur-betaalde managers voor nodig. Ook is het dan maar afwachten wie wanneer beschikbaar is. Bovendien is een ZIN-uur buiten ‘kantoortijden’ vaak duurder dan een PGB-uur.
  3. Kantoren
    De PGB-houder regelt alle zaken vanuit huis, slaat daar de administratie op en ontvangt de zorg. De ZIN-medewerkers die hierboven genoemd zijn, doen dat niet vanuit huis. Nee, voor de ZIN instellingen zijn vaak dure kantoorgebouwen nodig voor de veeleisende managers en administratief medewerkers.

Om de kosten van deze overhead wat inzichtelijker te maken wil ik ook nog wat persoonlijke ervaringen delen. Omdat mijn vrouw namelijk MS heeft (niet zelf-gekozen…), hadden we recht op ondersteuning. Dat hebben we een tijdje geprobeerd en moesten dus ongeveer 18,- euro per uur betalen voor ZIN. De medewerkster die die zorg leverde hield er zelf ongeveer 9,- euro per uur (bruto!) aan over. De helft van de kosten voor ZIN gaat dus op aan bovengenoemde overhead. Als we met een PGB zelf zouden zorgen voor vergelijkbare zorg, zouden we 10,- euro per uur kunnen volstaan. Dit is vele malen goedkoper en de ‘handen aan het bed’ verdienen er zelf ook nog eens meer mee.

Nu ik toch bezig ben, wil ik ook nog wel even in gaan op het gebruiken van het PGB om vrienden of familie te betalen.
Wat vaak vergeten wordt, is dat deze zogenaamde mantelzorg niet iets is wat je er ‘even’ bij doet. Het gaat vaak om chronisch zieke mensen die langdurig zorg nodig hebben. Zorg die ook nog eens niet altijd even eenvoudig is. Denk bijvoorbeeld aan het regelmatig verschonen van iemand die verminderde controle heeft over de spieren. Als je bijvoorbeeld na een operatie tijdelijk extra hulp nodig hebt omdat je bv niet zwaar mag tillen, is dat een ander verhaal. Dan vind ik het geen probleem om een extra beroep te doen op buren of familie. Maar als dat dag-in dag-uit moet, mag daar wat mij betreft best een vergoeding tegenover staan. En dan maakt het mij niet uit of je die vergoeding dan uitbetaalt aan een vreemde of aan een goede bekende!!!

Einstein en het PGB

Einstein en het PGB

Einstein was een genie. Daar zijn we het allemaal over eens. Hij heeft de Relativiteitstheorie uitgevonden en daarnaast een groot aantal andere verstandige uitspraken gedaan. Degene die me tegenwoordig het meest raakt is de volgende:

Vrij vertaald:

Iedereen is een genie. Maar als je een vis beoordeelt naar zijn mogelijkheden om in bomen te klimmen, zal hij zijn hele leven geloven dat ie stom is.

Wat Einstein hier volgens mij mee bedoelt, is dat niet iedereen hetzelfde kan bereiken. Ieder individu heeft zijn of haar eigen kwaliteiten en mogelijkheden. De een heeft bijvoorbeeld een geweldig zangtalent, terwijl een ander heel goed kan hardlopen. Weer een ander heeft zijn of haar talent gevonden als verpleegkundige in een ziekenhuis. Wélk talent iemand heeft, is echter slechts een van de aspecten die hier een rol spelen. Een ander aspect is hóe goed het betreffende talent is. Sommige zangers zijn beter dan andere, niet iedereen kan hard genoeg lopen om mee te kunnen doen aan de Olympische Spelen (en zelfs daar kan er slechts 1 de gouden plak winnen).

Een derde aspect, en minstens zo belangrijk, is de waardering van de maatschappij voor de betreffende talenten. Een goede zanger wordt vaak beter betaald dan een goede verpleegkundige. En dan is het ook nog zo dat er op de wereld ook nog verschillende maatschappijen zijn met verschillende waarderingen voor hetzelfde talent. In Rusland staat een goede verpleegkundige in hoger aanzien dan hier in Nederland. En een (misschien) laatste aspect is in hoeverre iemand met alle andere omstandigheden in staat is om zijn of haar talent te gelde te maken. Kijk naar Ben Saunders, in hoeverre had hij met zijn uiterlijk zijn zangtalent kunnen benutten als er geen “Voice of Holland” was geweest?

Alles goed en wel, maar wat heeft dit alles te maken met het PGB?
Nou, alles dus. Want niet iedereen heeft de mogelijkheden om miljonair te worden. Hoe goed die ook zijn best doet. En onvoldoende talent is dan nog de minst belangrijke. Natuurlijk hoeft niet iedereen miljonair te worden, maar voor een aantal mensen ligt de lat van een redelijke levensstandaard al veel te hoog.

Kijk naar iemand met MS. Dat is een ziekte waarvan op een gegeven moment plotseling kan worden vastgesteld dat je die hebt. Of je die wel of niet krijgt, kun je zelf helemaal niets aan doen. Nou, bij zo’n diagnose valt je toekomstbeeld opeens in duigen. Je lichaam doet het niet meer helemaal zoals je zou willen. Maar de grootste belemmering is wellicht nog wel het gebrek aan energie. Je kunt dan nog zoveel talent hebben, als je dat maar een uurtje per dag kunt inzetten, levert dat niet zo veel op.

Kortom, iedereen heeft zo zijn eigen (on)mogelijkheden om in zijn of haar eigen levensonderhoud te voorzien. En het PGB (zie ook de site van Per Saldo) is destijds dus in het leven geroepen om mensen met een beperking in staat te stellen de regie in eigen hand te houden. Ofwel, het PGB voorkomt dat die mensen dan denken dat ze in bomen moeten kunnen klimmen.

Bij het zoeken naar een plaatje bij de quote van Einstein vond ik een foto van een “Giant Mudskipper”. Ziet er raar uit, een vis die in een boom klimt. Toch schijnt het voor te komen. Het is een vrij zeldzame soort vis die daadwerkelijk in staat is om uit het water te komen en een boom te beklimmen.
Eerst dacht ik: “Bah, daar gaat mijn stelling!”. Maar later dacht ik dat dit juist een geweldig voorbeeld is hoe tegenwoordig de discussie gevoerd wordt. Zodra er namelijk een tegenvoorbeeld gevonden wordt (zoals deze vis), wordt de hele stelling verworpen. Ik hoop dat het met deze stelling duidelijk is dat dat niet altijd op gaat. Ook al is er 1 boomklimmende vissoort, voor de overige miljoenen vissoorten blijft het klimmen in bomen onmogelijk!

Dus ook al zijn er voorbeelden van mensen die het ondanks hun handicap prima voor elkaar hebben, voor de meerderheid geldt dat nog steeds niet!

Vrijheid: Rechten én Plichten

Vrijheid: Rechten én Plichten

Het is al vaak verteld, iedereen klaagt erover. Bij het recht op vrijheid (krijgen) hoort ook de plicht tot vrijheid (geven). Vandaag maakte ik het weer mee. En nu eens niet bij die “jeugd van tegenwoordig” maar bij, over het algemeen, “gerespecteerde ouderen”.

Wat was het geval. Zoals wel vaker, deed ik op zaterdagochtend boodschappen. Ik hou er al een beetje rekening mee dat ik niet op het drukste moment ga maar als de piek voorbij is. Desondanks zijn er dan toch nog een behoorlijk aantal mensen in de supermarkt. En ik vind dat we dan met zijn allen rekening moeten houden met elkaar. Iemand die niet zo snel is, moet je wat ruimte geven om zijn of haar spulletjes te verzamelen. Aan de andere kant vind ik ook dat je iemand die wat sneller is ook de ruimte moet geven. Op die manier kunnen we met elkaar de boel leefbaar houden.

Dus waar ik me vandaag aan stoorde waren twee ‘ouderen’ die niet zo snel zijn maar het wel wagen om opmerkingen te maken: “Moet je persé voor gaan?”. Kan ik het helpen dat ik wat sneller ben? Ik zat al drie gangpaden ‘vast’ achter die dame die op haar gemak, midden in het gangpad, ook op weg bleek te zijn naar de kassa. “Prima als u alle tijd hebt, ik zou er graag langs willen. En als u links of rechts in het gangpad gaat lopen, kan ik er ‘gewoon’ langs, zonder ‘voor te dringen’.” Maar als ik dat soort opmerkingen maak, vinden ze dat ze “het recht hebben” om langzaam te lopen. Prima, dat recht hebben ze inderdaad, net zoals ik het recht heb om sneller te lopen. En als we rekening houden met elkaar, hoeft dat niet te botsen! Want ik vind dat niemand “het recht heeft” om een ander in zijn of haar vrijheid te beperken. Zeker niet als het, zoals in dit geval, ook niet nodig is.

Kortom: Vrijheid heeft zo zijn grenzen!

Validation => Smile

Validation => Smile

Wat een gave korte film! Wat Herman in die parkeergarage doet is zo simpel en misschien juist daardoor ook zo krachtig! Ik werd er tenminste behoorlijk door geroerd. En omdat ik jou deze 16 minuten geluk niet wil onthouden, heb ik de link hier op mijn blog geplaatst. Kijk en geniet!

Lees Meer Lees Meer

Get Adobe Flash player