Archief van
Tag: hoofddoekje

Hoofddoekje… Of vertrouwen?

Hoofddoekje… Of vertrouwen?

In de discussie over de hoofddoekjes geeft Nausicaa Marbe er haar geheel eigen draai aan. Het gaat niet om religie of scheiding kerk en staat. Het gaat om het verminderende vertrouwen in de kundigheid en neutraliteit van onze overheid. En eigenlijk ben ik het wel met haar eens.

Daarom wil ik hier mijn ervaring met die onbetrouwbare overheid beschrijven. Op onze bruiloft, zo’n twee jaar geleden, wilden wij arriveren met een helikopter. Dat lijkt exclusiever dan het is hoor. Wij hadden een piloot gevonden waarbij het niet duurder zou zijn dan enig ander mooi trouwvervoer. Helaas lag de gemeente Barneveld dwars…

In de gemeente Barneveld hadden een aantal bewoners geklaagd over overlast van een (ander) bedrijf wat daar in de buurt helikopterrondvluchten aanbood. Welwillende ambtenaren hadden hier op gereageerd door het aantal start- en landingsplaatsen voor helikopters te beperken. En natuurlijk was dat niet in de buurt van de feestlocatie die wij voor onze bruiloft hadden uitgezocht.

Dat die gemeentelijke regel in strijd was met de nationale wetgeving, deerde de gemeente niet. De inwoners waren nu toch weer tevreden. Dus toen wij onze aanvraag om te mogen landen formeel indienden, werd die afgewezen. Gelukkig biedt de wet dan de mogelijkheid om hiertegen in beroep te gaan. Dus hadden we bezwaar aangetekend. En een mooie uitnodiging ontvangen voor een hoorzitting van de gemeente.

Wat schetst onze verbazing toen bleek dat de gemeente vertegenwoordigd werd door dezelfde ambtenaar die de gemeentelijke regeling in eerste instantie bedacht had. Welke ambtenaar gaat nu toegeven dat haar zelfbedachte regels niet deugen? De hoorzitting werd dus een farce. Er werd op geen enkel argument van ons inhoudelijk gereageerd en de gemeente bleef bij de weigering om ons een vergunning te verlenen. Dat wij wel degelijk in ons recht stonden, bleek ruim een jaar later. Door diezelfde piloot werden wij er op gewezen dat anderen een rechtszaak tegen de gemeente hadden gewonnen.

Gelukkig hebben wij onze bruiloft er niet door laten verpesten. De aankomst met een mooie trike was minstens zo indrukwekkend!

Hoofddoekje – vrijheid van keuze?

Hoofddoekje – vrijheid van keuze?

In verschillende stukken wordt inmiddels volop stelling genomen over hoofddoekjes, geloof en staat.

Het begon met de vraag Wat doet God met mijn belastingformulier?
Dit opiniestuk van Thijs Kleinpaste (raadslid voor D66 in Amsterdam Centrum) en Marcel Duyvestijn (liefdevol lid van de PvdA) verscheen maandag 7 maart in De Volkskrant. Daarna zijn er verschillende reacties geweest. Onder andere in Trouw, waar Lex Oomkes het heeft over: “Het eeuwige misverstand over geloof en staat“.

In een interview met dagblad De Pers uitte Tweede Kamerlid Jeanine Hennis-Plasschaert van de VVD kritiek over vrouwen met hoofddoekjes. Zij wil dat medewerkers van het stadhuis geen hoofddoekjes of andere religieuze symbolen dragen. Stef Blok, de fractieleider van de VVD, reageerde in een stuk met als titel “ik draai vooral aan de economische knop“. Een veel relevantere uitspraak van hem in datzelfde stuk was echter de volgende: ‘Over het algemeen is kledingkeuze vrij in Nederland, maar de consequenties daarvan ook. Als je in een roze trainingspak bij een bank wilt solliciteren dan mag dat, maar slim is het niet’.

Ofwel, de discussie moet gaan over keuze vrijheid. Bij een van mijn vorige werkgevers gold een strenge dresscode: mannen moesten in pak. Een combinatie was niet toegestaan, broek en jasje moesten uit dezelfde stof bestaan. Onder andere deze duidelijke richtlijn leidde er toe dat dit bedrijf voorkwam in de top-10 van bedrijven waar je niet voor wilde werken. Maar tegelijkertijd ook in de top-10 van bedrijven waar je wel voor wilde werken. Blijkbaar creëerde dit beleid dus een sterk merk, men wist waar men aan toe was. Maar men had ook keuze, als werknemer kon je weliswaar niet kiezen, maar als je je niet wilde conformeren, dan koos je er duidelijk voor om ergens anders te gaan werken. En de klanten van dat bedrijf hadden ook die keuze.

Voor een overheidsinstelling is dat wat lastiger. Als burger ben ik namelijk gedwongen om voor bepaalde diensten bij bepaalde overheidsinstellingen langs te gaan. Hoe kan die keuze dan wel vorm worden gegeven? Ik vind de overheid te groot om voor alle instellingen een strenge dress code voor te schrijven. Het hiervoor beschreven bedrijf is inmiddels gefuseerd, maar had daarvoor de strenge dress code al los gelaten. Als werknemer (ambtenaar) moet je dus een bepaalde keuzevrijheid kunnen hebben in je kledingkeuze (even afgezien van uniformen zoals bij politie of brandweer e.d.). Daar horen wat mij betreft ook religieuze uitingen bij, van welke religie dan ook.

Maar die burger dan? Die heeft toch ook bepaalde rechten? Natuurlijk! Wat mij betreft kan zich dat in die overheidsinstellingen het beste uiten door de klant (de burger) de vrijheid te geven om al dan niet zaken te doen met bepaalde ambtenaren. Als iemand zich niet op zijn gemak voelt bij een vrouw met hoofddoekje, zou die burger door een andere ambtenaar geholpen moeten kunnen worden. Ik vind dit vergelijkbaar met de situatie waarin een vrouwelijke verdachte gefouilleerd wordt door een vrouwelijke agent. Of dat je in een ziekenhuis de vrijheid hebt om zelf te kiezen door welke specialist je geholpen wilt worden. Als religieuze uitingen daar voor jou een rol in spelen, moet je die afweging kunnen maken.

Op deze manier denk ik dat we iedereen in zijn of haar waarde kunnen laten. Als iemand recht heeft op een alternatief vanwege zijn of haar religie, heeft iemand zonder religie dan niet datzelfde recht?

Get Adobe Flash player